Barbara Haczewska — żona Ireneusza, nauczycielka geografii z Lublina, działaczka „Solidarności” Regionu Środkowo-Wschodniego i opozycji w latach 1980–1989.
W 1981 roku była członkinią Zarządu Regionu Środkowo-Wschodniego NSZZ „Solidarność” i delegatką na I Krajowy Zjazd Delegatów w Gdańsku. Po wprowadzeniu stanu wojennego współtworzyła Regionalny Komitet Strajkowy w WSK PZL Świdnik, a potem do kwietnia 1982 ukrywała się. W podziemiu współorganizowała nauczanie historii dla licealistów i Radio „Solidarność” na Lubelszczyźnie. Razem z mężem prowadziła w domu konspiracyjne kino i współtworzyła kwartalnik filmowy „Niezależny ViR”. Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006) i Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).